Topografia Terroru, Berlin (Niemcy), Budynek Centrum Wystawowego oraz zagospodarowanie historycznego obszaru

Teren jako miejsce historycznie jest pierwszym eksponatem „Topografii terroru”. Jego drażniąca pustka kontrastuje z miejskim środowiskiem. W wolnej przestrzeni okruchy pamięci łączą się w historyczny związek. Rów i 15 stacji z ekspozycją tworzą otwartą przestrzeń. Muzeum od strony północnej ogranicza Mur Berliński, od zachodniej — budynek Martina-Gropiusa, od południowej — akacjowy gaj, a od wschodniej — drzewa.

Kwadratowa kostka swobodnie „unosi się” w terenie i celowo nie nawiązuje do krawędzi wcześniejszej zabudowy czy ulic. Jego jednorodna skorupa sprawia wrażenie przezroczystej w zależności od kąta patrzenia i padania światła. Przy wejściu otwiera się szeroko na odwiedzających, którzy doświadczają we wnętrzu stałego wizualnego odniesienia do otoczenia. W otwartym ciągu pomieszczeń istotne strefy rozmieszczone są wokół wewnętrznego dziedzińca pośrodku budynku: ekspozycja, sala imprez, informacja, kawiarnia i zewnętrzne schody.