Instytut Fraunhofera ds. Optyki Stosowanej i Mechaniki Precyzyjnej IOF, Jena (Niemcy), budynek instytutu

Zaawansowane systemy optyczne do zastosowań w kosmosie, specjalne metody pomiarowe 3D służące optymalizacji przemysłowych metod produkcji czy nowoczesne technologie kwantowe zapewniające bezpieczną komunikację przyszłości – IOF opracowuje innowacyjne rozwiązania wykorzystujące światło, przeznaczone do najróżniejszych celów. Po pierwszej rozbudowie w 2011 roku instytut zyskał teraz kolejny budynek badawczy, który oferuje dodatkową powierzchnię laboratoryjną i pomieszczenia czyste, umożliwiające prowadzenie badań w dziedzinach przyszłości.

Nowy obiekt, wpisujący się w koncepcję architektoniczną kampusu opartą na wolnostojących budynkach, kształtuje przestrzeń ulicy i placu przed głównym wejściem. Przesunięte względem siebie kondygnacje uwidaczniają jego różne funkcje. Podstawę stanowią dwie umieszczone jedna nad drugą hale eksperymentalne – zlokalizowane na poziomie podziemnym i na parterze. Na pierwszym piętrze, w ciemnych laboratoriach prowadzone są badania nad zastosowaniami laserów kwantowych. Drugie piętro mieści otwarte przestrzenie biurowe, rozplanowane wokół tarasu dachowego. Spiralne schody prowadzą do kopuły astronomicznej na dachu, gdzie testowane są najnowsze technologie kwantowe i prowadzona jest komunikacja z satelitami.

Nowa siedziba instytutu, usytuowana w eksponowanej lokalizacji na południowym zboczu kampusu Beutenberg, wyróżnia się charakterystyczną formą. Niebieska elewacja nawiązuje do kolorystyki istniejącej zabudowy, harmonijnie wkomponowując się w kompleks budynków. Poziome pasma okienne podkreślają układ funkcjonalny. Precyzyjnie wykonana metalowa fasada odzwierciedla charakter pracy w laboratoriach laserowych. Jej struktura – inspirowana motywem fal świetlnych – tworzy dynamiczną grę światła i cienia.

Znajdujące się w budynku dzieło Sebastiana Kuhna „Infinity Space Generator” w wyjątkowy sposób łączy sztukę z nauką. Dwa portale – jeden z zawieszeniem kardanowym w strefie wejściowej, drugi w kształcie bulaja na tarasie dachowym – tworzą za sprawą podwójnego odbicia i filtrów polaryzacyjnych imponujące tunele świetlne oraz iluzję nieskończonej przestrzeni. Zjawiska te odzwierciedlają główne tematy badawcze instytutu i umożliwiają zmysłowe doświadczenie pracy naukowej. Światło, którego kolor, w zależności od kąta widzenia zmienia się z żółtego w fioletowy, zachęca do odkrywania magii optyki.